Douane douane en corruptie

weblog 22 november

Het beloofde land!
Het moest vandaag gaan gebeuren. De grensovergang van Mauretanie naar Senegal. En in Senegal naar de alover bekende Zebrabar. Gerunt door europezen, dus daar is koud bier, en vooral genoeg! Maar voor deze fata morgana werd bereikt, moesten we nog de zware 300 km afleggen in Mauretanie. Eerst de asfaltwegen welliswaar met de nodige gaten in de weg met sommige een diepte van een wiel. En daarna een kleine 100 km door de extreme route om bij de grensovergang te komen. Toch wel even leuk weer een beetje raggen met de auto's, en zoals het lijkt een toetje op deze Challenge. Mega kuilen en serieus sturen! Toch nog op het laatste moment de auto's volledig vernielen? Maar we hebben het gered, de grensovergang van Maurotanie is in zicht, en daar begon het gelazer........
Net als bij de vorige grensovergang, paspoorten inleveren, wachten en wachten en.....pfffffff maar uiteindelijk ging de slagboom open, onwijs wat een zooitje. Het douane kantoor bestaat uit een afgekeurde bouwkeet. Echt daar zitten wij in nederland niet in te schaften hoor! En dan weer wachten tussen de hekken waarna we 150 meter konden rijden. Daar begon het weer opnieuw. Eerst moesten we een brug over, met aan het eind een slagboom en een overwerkte man van 65. Deze deed de slagboom op slot en na een half uur werdt ons duidelijk gemaakt dat we moesten betalen. 8 euro voor de brug (die notabene met europeesch geld is gebouwd) 10 euro per auto en 10 euro per persoon. Na een hoop vijven en zessen ging de boom open waarna we na 50 meter weer voor de volgende boom stonden. Paspoorten inleveren en de rijbewijzen. Daarna naar het verzekeringskantoor waar een senegalese mevrouw van iedereen 35 euro moest krijgen zodat je verzekerd bent in Senegal. Je zou eigenlijk een ongeluk veroorzaken om te kijken wat er van die verzekering terecht komt. Na 2,5 uur!!!! wachten moesten we nog even een visum halen voor 50 euro........ Heerlijk om zo in de zeik genomen te worden. Het Visum werd gestempeld in een heus gebouwtje maar het paspoort moesten we halen bij een dikke sengalees in een dikke mercedes, bij hem moesten we ook afrekenen. Hoe is het mogelijk allemaal. Na een korte tijd tussen de hekken te hebben gewacht gingen we in het donker op pad. Naar de zebrabar.........
Inderdaad er is koud bier, maar ja met 48 auto's en dus bijna 100 man is het feest snel afgelopen. Helaas geen huisje meer te krijgen, dus we gaan zo de tent maar opzetten. Helaas geen rustdag morgen, zoals vermeld in het roadbook, maar de rit naar Dakar.
We gaan het weer meemaken.

Tot morgen.